Zou er niet iets te doen zijn met oude mensen en jonge mensen, in éen serie, vroeg Wim Koole, hoofd van het IKON, zich af. Jonge mensen die hun leven en hun werk en hun ambities nog voor zich
hebben, en oude mensen die al bezig zijn met het afscheid daarvan. En dat dan in éen situatie laten samenkomen.
Over de invulling van dat thema praatten we een paar lange avonden in De
Turfloods in Naarden - dat werd een soort traditie - waarna we met een eerste opzet kwamen die meestal meteen weer werd afgeschoten.
Het voordeel van werken met een schrijversteam is dat je
makkelijker weggooit.
Het verhaal draait om een boottocht waarbij een paar jongens en meiden afhankelijk zijn van de ervaring van een paar gepensioneerde, zeelui. Eén van de oude mensen gaat
dood aan boord. En er duikt ook nog een jonge verstekelinge op een Deense als ik me niet vergis.
Een film opnemen op zee vraagt om moeilijkheden. Het weer, de wind, de golfslag Regisseur Eric
Oosthoek heeft het niet makkelijk gehad.
De acteurs waren voor een deel onbekend en/of amateurs. De ervaren Frits Butzelaar deed de belangrijkste rol. Verder was Pim Lambeau na jaren afwezigheid weer
te zien (veel later speelde ze de zwijgende huishoudster Mietje in "Oud Geld").
De stoker van het schip, de ms. De Weereld, werd gespeeld door Wim Wama, die bekend was geworden als de helft van het
duo De Wama's en later als acteur bij het Volkstoneel. Wama had een verbluffend naturel en een mooie gruizige stem en speelde zijn rol of hij zijn hele leven op zee had doorgebracht.
Tijdens de
opnamen werd bij hem keelkanker geconstateerd. Hij stierf korte tijd later.
Omdat hij niet meer in staat was om opnames in de machinekamer na te synchroniseren, is een deel van zijn dialogen later
(heel knap) ingesproken door een stem-acteur.
